η γειτονιά της σιωπής

"η γειτονιά της σιωπής"

Ποιός είσαι εσύ

που 'ρθες μάγισα νύχτα

τη ζωή με σιωπή να γεμίσεις

και το χαμόγελο να διαλύσεις.

Ποιός είσαι εσύ

που σα δράκος γεμάτος φωτιά

κυνηγά μια καρδιά

ποιός είσαι εσύ

που τα ρόδα μπροστά του μαρένονται

και τα δάκρυα κυλάνε

γοργά στο βαθύ μονοπάτι της λήθης

ποιός είσαι εσύ

που ο αγέρας του θειάφι μυρίζει

και όλα τα καταβροχθίζει

ποιός είσαι εσύ

που δεν αφήνει

τη ζωή να συνεχίσει

το μακρύ της ταξίδι

και όλα τα κόβει

μονομιάς

τις ανάσες της

παλιάς μου γειτονιάς

ποιός είσαι εσύ.

"σε ζητώ"

τη ματιά μου στη δύση!

κάθε δειλινό!

σε ζητώ...σε ζητώ και σε αναζητώ

ψάχνω να σε βρώ

κάθε δειλινό...

μα εσύ, μ'ακούς εσύ...

δεν είσαι εδώ,δεν μπορείς να είσαι εδώ...

μα σ'αναζητώ,μέσα σε σκιές

κάθε δειλινό...

...και σ'αυτό το φώς είσαι δώ!

όταν τα σύνεφα

αντικρύζουν

τον

ήλιο!

τότε...

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhe2b-grwv5bnqtmQ59CsAbANilYQSRUgKRs0pNXqdsZGwqd5dva1rrearTNR9Jep1RilmrV8eDxZYZ3kx2OPfjv-y28p2eG7PNBMX26OB51awbVFYyVrgFkHDNAevRRBlGWcqBwPQvF-ci/s1600-h/RITSOS.jpg

ΟΛΥΜΠΟΣ

Ο Όλυμπος, το βουνό

των Θεών και των θνητών

''το λυχναράκι''

...τη ματιά σου φωτίζω

όπου περνώ,

τις σκιές διαλύω,

κάθε δειλινό,

αν τα μάτια σου...

αλλού κοιτάξουν,

τρεμοσβήνω...

μα είμαι εδώ,

κι όταν ο αγέρας...

φυσάει δυνατά

τη φλώγα μου σκορπά

και σ'αναζητά,

μα είμαι ακόμα εδώ,

την καρδιά σου να φωτίζω

κάθε δειλινό

απο κάθε τι κακό,

το λυκόφως το νικώ.

είμαι εδώ...

για σένα υπάρχω...

και για σένα ζώ

για να σε καθοδηγώ,

κάθε δειλινό

Δύση

σ'αυτά τα δειλινά

θέλω να ταξιδέυω!